One World Trade Center to najdroższy wieżowiec w historii. Burdż Chalifa się nie umywa

Kiedy w Nowym Jorku wyrósł One World Trade Center, nie chodziło tylko o biurowiec. To miał być pomnik, symbol odrodzenia i siły po ataku terrorystycznym 11 września 2001 roku.

Dlatego nie szczędzono na nim pieniędzy – portal Daily Passport wyliczył, że inwestycja pochłonęła aż 3,8 miliarda dolarów (13,8 mld zł), co uczyniło budynek najdroższym pojedynczym wieżowcem, jaki kiedykolwiek powstał.

Kamień węgielny położono uroczyście 4 lipca 2004 roku. Budowa trwała dekadę, imponujący wieżowiec został oficjalnie oddany do użytku 3 listopada 2014 roku.

W historii zdarzyły się rzecz jasna jeszcze kosztowniejsze inwestycje – tyle że nie były to pojedyncze wieże, lecz całe kompleksy budynków. Wystarczy spojrzeć na Mekę, gdzie powstał gigantyczny Abradż al-Bajt – siedem potężnych wież z jedną dominującą zegarową. Całość pochłonęła około 15 miliardów dolarów (54,7 mld zł).

Gdyby jednak podzielić wydatek na jedną wieżę, koszt okaże się zdecydowanie niższy niż fortuna, jaką pochłonęła budowa One World Trade Center. Biorąc jednak pod uwagę cały kompleks, saudyjska inwestycja to absolutny rekordzista.

Podobnie w Las Vegas – The Cosmopolitan ze swoimi dwiema wieżami hotelowymi kosztował około 3,9 miliarda dolarów (14,2 mld zł), czyli nieco więcej niż nowojorski kolos, ale w tym przypadku po raz kolejny mowa o kompleksie składającym się z dwóch potężnych gmachów, a nie pojedynczym budynku.

Blisko 5 miliardów dolarów (18,2 mld zł) trzeba było natomiast przeznaczyć na budowę ośrodka Marina Bay Sands Hotel w Singapurze. Ta inwestycja z kolei składała się z trzech budynków, co sprawia, że koszt jednej wieży był dużo niższy od wydatku, jaki wiązał się z odbudową nowojorskiego symbolu biznesu.

Dlaczego budowa pojedynczej wieży pochłonęła tak kolosalną fortunę? One World Trade Center zaprojektowano z myślą o bezpieczeństwie, co znacznie podniosło koszty. Architekt David Childs zastosował masywny żelbetowy rdzeń z szerokimi klatkami schodowymi i przestrzenią dla służb ratunkowych, wykonany z betonu o wyjątkowo wysokiej wytrzymałości.

Budynek u swej podstawy to prawdziwa forteca. Dolne kondygnacje otaczają betonowe ściany grube na ponad 70 cm, zaprojektowane specjalnie, by wytrzymać eksplozje i ataki. Do tego dochodzi kosztowna fasada z wielkoformatowych szyb sięgających wysokości całego piętra, wymagająca specjalnej produkcji i montażu.

Dla porównania – Burdż Chalifa w Dubaju, najwyższy budynek świata (828 m), kosztował "zaledwie" 1,5 miliarda dolarów. Różnica wynika nie tylko z lokalnych kosztów pracy i materiałów, angażowania do pracy robotników z krajów rozwijających się, ale też z mniejszego nacisku na ekstremalnie rozbudowane systemy bezpieczeństwa i infrastrukturę, jakie były konieczne w nowojorskim projekcie po 11 września.