Późniejsza emerytura to wyższe świadczenie. Zyski mogą być zauważalne

Większość osób składa wniosek o emeryturę zaraz po osiągnięciu ustawowego wieku. Tymczasem, jak podawały WP Finanse i money.pl, każdy kolejny rok aktywności zawodowej może zwiększyć świadczenie zwykle o ok. 8-12 proc., a w części wyliczeń nawet o 10-15 proc. To oznacza, że decyzja o późniejszym przejściu na emeryturę może przełożyć się na setki złotych miesięcznie.

Skala wzrostu nie jest jednak taka sama dla wszystkich. Zależy od tego, ile składek trafiło na konto w ZUS, jak długo ktoś jeszcze pracuje i w jakim momencie składa wniosek. WP przytaczała prosty przykład: jeśli wyjściowa emerytura wynosi 1900 zł, dodatkowy rok pracy może podnieść ją o ok. 285 zł miesięcznie.

ZUS nie patrzy wyłącznie na wiek. Wysokość emerytury zależy przede wszystkim od zgromadzonych i zwaloryzowanych składek oraz od tablic średniego dalszego trwania życia, które ogłasza GUS. W praktyce kapitał emerytalny dzieli się przez liczbę miesięcy przypisaną do wieku, w którym dana osoba przechodzi na świadczenie.

To właśnie dlatego późniejsze przejście na emeryturę zwykle się opłaca. Po pierwsze, na konto wpływają nowe składki z kolejnych miesięcy pracy. Po drugie, kapitał dzielony jest przez mniejszą liczbę miesięcy niż wcześniej. Efekt bywa podwójny: rośnie pula środków i poprawia się sposób wyliczenia świadczenia.

Nowe tablice GUS obowiązujące od 1 kwietnia 2026 r. do 31 marca 2027 r. oznaczają niższe wyliczenia dla nowych emerytów niż wcześniejsze tablice. Mimo to sama zasada się nie zmienia: im później przechodzimy na emeryturę, tym wyższe może być świadczenie, bo zgromadzony kapitał jest dzielony przez mniejszą liczbę miesięcy.

W materiałach cytowanych przez money.pl ekspert z ZUS porządkował ten temat w trzech podstawowych scenariuszach. Pierwszy to przejście na emeryturę od razu po osiągnięciu wieku emerytalnego, czyli 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. To najczęstszy wybór, ale nie zawsze najkorzystniejszy finansowo.

Drugi wariant zakłada złożenie wniosku o emeryturę i późniejszy powrót do pracy. Trzeci polega na odłożeniu decyzji i dalszym zatrudnieniu bez pobierania świadczenia. Według ZUS to właśnie drugi i trzeci scenariusz częściej prowadzą do wyższej emerytury, bo pozwalają dopisywać kolejne składki albo później przeliczyć świadczenie.

W praktyce te warianty można uporządkować tak:

• przejście na emeryturę od razu po osiągnięciu wieku,
• pobieranie emerytury i dalsza praca z możliwością późniejszego przeliczenia,
• dalsza praca bez składania wniosku, by zwiększyć przyszłe świadczenie.

Z danych ZUS wynika też, że taki wybór podejmuje coraz więcej osób. Pod koniec 2025 r. pracowało już prawie 880 tys. emerytów, a w ciągu 10 lat ich liczba wzrosła o połowę. To sugeruje, że odkładanie decyzji o emeryturze albo łączenie pracy ze świadczeniem przestaje być wyjątkiem i dla wielu osób staje się sposobem na poprawę domowego budżetu.

Znaczenie ma nie tylko to, czy ktoś odłoży decyzję o rok, ale także to, w którym miesiącu wystąpi do ZUS. W 2026 r. szczególnie korzystny może być lipiec, bo czerwcowa waloryzacja składek i kapitału jest już wtedy uwzględniona. Przy kapitale 500 tys. zł różnica między czerwcem a lipcem może sięgać ok. 270 zł miesięcznie.

Z kolei styczeń i luty bywają korzystne z innego powodu. Pozwalają wejść w marcową waloryzację świadczeń, a w przypadku lutowego terminu nowy emeryt może w kwietniu otrzymać także trzynastą emeryturę. Mniej korzystnie wypadają zwykle marzec, kwiecień i maj, bo wniosek złożony wtedy nie obejmuje jeszcze efektu czerwcowej waloryzacji kapitału.

Opłacalny może być nawet konkretny dzień złożenia wniosku. Jeśli dokument trafia do ZUS po urodzinach, do wyliczenia stosowane jest krótsze dalsze trwanie życia, a to może podnieść kwotę świadczenia.