Ksiądz odwiedził po kolędzie 229 rodzin. Ujawnił, ile zebrał pieniędzy
Proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Boglewicach (woj. mazowieckie) kilka dni temu zakończył wizytę duszpasterską u parafian. Duchowny ujawnił, jaką kwotę zebrał od 229 odwiedzonych rodzin.
Wizyta duszpasterska w większości parafii zmierza ku końcowi. W Polsce kolęda zazwyczaj rozpoczyna się po świętach Bożego Narodzenia i trwa do 2 lutego, czyli do święta Ofiarowania Pańskiego/Matki Bożej Gromniczej.
Niektórzy proboszczowie informują swoich wiernych, ile pieniędzy zebrała parafia od wiernych, podczas wizyt w domach. Ksiądz Sławomir Gocałek z parafii Przemienienia Pańskiego w Boglewicach (woj. mazowieckie) poinformował o tym za pomocą mediów społecznościowych.
Zakończyłem wizytę duszpasterską. Dziękuję za poświęcony czas i transport. Przyjmującym rodzinom dziękuję za wspólną modlitwę, okazaną życzliwość i ofiary na potrzeby parafii - przekazał proboszcz na facebookowym profilu parafii.
Czytaj także: "Totalna anomalia". Sadownicy boją się o swoje plony
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Ksiądz już nie zapuka. "Konieczne jest wprowadzenie podatku kościelnego"
Jak poinformował duchowny, kwota zebrana z kopert zostanie przeznaczona na remont kościoła.
Odwiedziłem 229 rodziny, zebrałem 40 360 zł tj.55 proc. kwoty potrzebnej do otrzymania dotacji na prace remontowe naszej świątyni. Bóg zapłać - ujawnił ksiądz.
Dla porównania proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Łukowie (ok. 10 tys. wiernych) poinformował, że z tegorocznej kolędy zebrano 272,5 tys. zł.
Z kolei parafia w Ulanie w diecezji siedleckiej, która liczy 4728 osób zebrała ponad 263 tys. zł, a licząca 8929 osób parafia p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Stoczku Łukowskim (woj. lubelskie) zebrała podczas kolędy 199,7 tys. zł.
Nie wszyscy wiedzą, że obowiązek wizytowania parafian nakłada na proboszcza prawo kanoniczne: "Pragnąc dobrze wypełnić funkcję pasterza, proboszcz powinien starać się poznać wiernych powierzonych jego pieczy. Winien zatem nawiedzać rodziny, uczestnicząc w troskach wiernych, zwłaszcza niepokojach i smutku, oraz umacniając ich w Panu, jak również - jeśli w czymś nie domagają - roztropnie ich korygując (...)." (KPK, kan. 529 par. 1).
